کارآفرینی

کارآفرینی چیست؟

این روز ها لغت کارآفرینی را چه در برنامه‌ های تلویزیونی و چه در محیط جامعه، زیاد شنیده‌ ایم. افراد زیادی وجود دارند که با دیدن یک کارآفرین علاقمند به انجام این کار می‌ شوند. شاید اغراق نباشد اگر بگوییم تقریباً تمام افراد جامعه علاقمندند که به صورت مستقل کار کنند و به یک کارآفرین تبدیل شوند. اما اول باید بدانیم که این واژه به چه معناست و چه افرادی این نام را به خود اختصاص می‌دهند. از این رو در این مقاله از سایت بابک ویزا به بررسی کارآفرینی می پردازیم.

مفهوم کارآفرینی

کارآفرینی، لغتی بسیار قدیمی است که ریشه‌ ای فرانسوی به معنی متعهد شدن دارد. از قرن 16 میلادی تا کنون تمام مکاتب اقتصادی از این واژه بهره برده‌ اند و تعاریف زیادی برای آن بیان شده کرده‌ اند. برخی از مفاهیم این کلمه را در ادامه بیان خواهیم کرد.

  • “کارآفرینی پیگیری فرصت‌ هایی است که فراتر از منابعِ در دسترس، وجود دارند.”
  • “کارآفرینی به فرآیند خلق ارزش جدید (مادی یا معنوی) از طریق یک تلاش متعهدانه با در نظر گرفتن ریسک‌های ناشی از آن اطلاق می‌ شود.”
  • “سرمایه هرگز ایده را به حرکت در نمی‌ آورد، بلکه این ایده است که محرک سرمایه و موفقیت در کسب و کار است. ایده‌ ای نو و خلاق که به همراه سرمایه منجر به ارائه محصول جدید در بازار می‌ شود را اصطلاحاً کارآفرینی می‌ گوییم.”

تمام این تعاریف درست است و در واقع تلاش دارند که یک مفهوم را انتقال دهند: کارآفرینی ایجاد یک شغل جدید و نوآورانه بر پایه خلاقیت و طرح ایده‌ های جدید است.

به چه کسی کارآفرین می‌ گویند؟

توجه داشته باشید که به هر شخصی که ایجاد شغل می‌ کند، کارآفرین نمی‌ گویند! کارآفرین کسی است که برای اولین بار پا در راهی می‌ گذارد که کسی تا به حال نرفته و دیگران را از مخاطرات موجود در راه باخبر می‌ کند. در این راه او خلاقیت به خرج می‌ دهد، راه‌ های عملی کردن یک ایده جدید را پایه‌ گذاری می‌ کند و چارچوب‌ های از پیش تعیین شده را از بین می‌ برد. این فرد ریسک‌ پذیر است و از شکست خوردن واهمه‌ ای ندارد. ممکن است بار ها شکست بخورد و حتی سرمایه‌ اش به خطر بیفتد، اما باز هم ادامه می‌ دهد تا به نتیجه دلخواه برسد. این افراد اعتماد به نفس بالایی دارند و برای هر مشکلی، راه‌ حلی پیدا می‌ کنند.

کارآفرین

چه تفاوتی بین صاحبان مشاغل و کار آفرینان وجود دارد؟

برای اینکه بتوانیم بین صاحبان مشاغل و کارآفرینان تمایز قائل شویم، باید تفاوت‌ های بین آن ها را بشناسیم.

  1. کارآفرین صاحب ایده است در حالی که صاحبان مشاغل معمولاً به صورت سنتی کار می‌کنند.
  2. کارآفرین شغلی جدید ایجاد می‌کند در حالی که صاحبان مشاغل به شغل‌ های موجود، ورود می‌ کنند.
  3. کارآفرین ریسک‌ پذیری بالایی دارد اما صاحبان مشاغل به دنبال امنیت شغلی و به دور از ریسک هستند.
  4. کارآفرین توانایی رهبری کردن بازار را دارد، اما صاحبان مشاغل جزء کوچکی از بازار هستند.
  5. کارآفرین به دنبال ایده‌ های جدید تر برای رشد است درحالی‌ که صاحبان مشاغل در پی نگه داشتن شغل فعلی خود هستند.
  6. کارآفرین در پی رقابت با اندیشه‌ های گذشته خود و پیشرفت روزافزون است اما صاحبان مشاغل تنها با رقبای کاری خود در حال رقابت هستند.

انواع کارآفرینی

کارآفرینی انواع مختلفی دارد. بر حسب ایده و خلاقیت شما، مقیاس کارآفرینی تغییر می‌ کند. این ایده می‌ تواند کوچک و با سود دهی پایین باشد یا در مقیاس بزرگ‌ تر و با سود های کلان. بسته به ظرفیت خلاقیت شما، کار شما رشد خواهد کرد. در ادامه انواع کارآفرینی شرح داده خواهند شد.

کارآفرینی مشاغل کوچک

راه‌ اندازی یک شغل کوچک یا خانگی که در آن مستقل باشید و زیر نظر شخص خاصی کار نکنید و از این راه کسب درآمد کنید. بسیاری از افراد کارآفرین در این دسته قرار دارند. شاید بتوان کارآفرینی مشاغل کوچک را به دو دسته تقسیم کرد.

فریلنسری

فریلنسر ها (Freelancer) که به صورت شخصی کار می‌ کنند. مانند طراحان سایت، طراحان گرافیک، نویسنده‌ ها و… . این گروه به صورت انفرادی و مستقل کار می‌ کنند و وابسته به سازمان یا شرکتی نمی‌ باشند.

کار آفرینی کوچک

کارآفرینانی که یک کسب و کار کوچک را راه‌ اندازی می‌ کنند و عده کمی از افراد جامعه در آن مشغول به کار می‌ شوند. معمولاً این کسب و کار ها خانوادگی انجام می‌ شود. مشاغلی مانند سنگ‌ تراشی، چرم‌ دوزی، رستوران آنلاین و…

رسیدن به مرحله سود دهی در این مشاغل کمی سخت است و نیاز به تلاش فراوان دارد. زمانی که این شغل به سوددهی برسد، هزینه‌ های روزمره شما را فراهم کرده و در حد یک سفر یا یک خرید با خیال راحت به شما امکانات می‌ دهد. اما فراتر از آن نمی‌ رود. در واقع کسب موفقیت در این گروه از افراد در سایز کوچک انجام می‌ شود.

کارآفرینی شرکت‌ های نوپا در زمینه فناوری

کارآفرینی

شاید کلمه استارتاپ برای شما واژه آشنا تری باشد. البته ناگفته نماند که در معنی واژه استارتاپ به کلمه فناوری و نو آوری اشاره‌ای نشده است. اما چیزی که امروزه مشاهده می‌ کنیم، تمامی شرکت‌ های نوپا که با ایده‌ های جدید شکل گرفته‌ اند، در زمینه فناوری و دیجیتال فعالیت می‌ کنند. استارتاپ‌ ها یا همان شرکت‌ های نوپا مقیاس‌پذیر و قابل رشد هستند.

برای اینکه مفهوم این جمله را درک کنید، مثالی می‌ زنیم: یک کافی شاپ را در نظر بگیرید که ظرفیت پذیرایی از 70 مهمان را دارد. اگر تعداد مشتری‌ های او زیاد شود، شاید تا حدی بتواند به میز و صندلی‌ های کافه اضافه کند، اما ظرفیت محل محدود است و اجازه گسترش کار در مقیاس بزرگ‌ تر را به او نمی‌ دهد. بنابراین اگر صاحب کافه بخواهد کارش را گسترش دهد به سود بیشتری برسد، باید یک شعبه جدید با کارمندان جدید و امکانات جدید افتتاح کند. این مستلزم پرداخت هزینه بالایی برای صاحب کسب و کار است. اما در استارتاپ‌ ها رشد و گسترش کار، مستلزم پرداخت هزینه گزاف نیست. به عنوان مثال نرم‌ افزار واتساپ که امروزه بیش از 2 میلیارد کاربر فعال دارد، تنها با 50 کارمند در حال کار است. به این معنی که رشد و گسترش کار در این شرکت‌ ها سقف ندارد.

شرکت‌های نوپا به طور معمول بر پایه فناوری کار می‌ کنند. رشد کار در این شرکت‌ ها به سرعت انجام شده و محدودیتی ندارد و سود های حاصل از آن رقم‌ های بالایی خواهد بود.

کارآفرینی سازمانی

فعالیت‌ هایی که از حمایت های سازمانی برای به اجرایی درآوردن ایده‌ های جدید استفاده می‌ کنند. در واقع کارآفرین سازمانی کسی است که به عنوان کارمند یک سازمان بزرگ کار می‌کند و اختیار این را دارد که با طرح‌ ها و ایده‌ های خود هر تغییری که به صلاح رشد و پیشرفت شرکت است، انجام دهد تا شرکت به سود حداکثری برسد. بنابراین کارآفرین سازمانی از خودش سرمایه‌ ای را هزینه نمی‌ کند، بلکه تحت حمایت یک سازمان یا شرکت قرار می‌ گیرد تا ایده‌ های خود را به نفع آن ها به اجرا درآورد.

کارآفرین یک سازمان بودن می‌ تواند زمینه خوبی را برای رشد و پرورش ایده شما فراهم کند. بنابراین شما آزمون و خطا را انجام می‌ دهید و اشکالات طرح یا ایده خود را رفع می‌ کنید بدون اینکه متحمل ضرری شده باشید. معمولاً شیوه کار به این صورت است که با پایان کار و پیشرفت شرکت، از طرف سازمان به شما پاداش قابل توجهی پرداخت می‌ شود.

کار آفرینی اجتماعی

هدف از کارآفرینی اجتماعی کسب درآمد و سود بیشتر نیست. معمولاً این دسته از کارآفرینی برای حل یکی از مشکلات بزرگ اجتماعی شکل می‌ گیرد. مشکلاتی که ریشه در فقر و نابرابری در جامعه دارد. افرادی که کارآفرین اجتماعی هستند، سود اجتماعی را به سود شخصی ترجیح می‌ دهند. معمولاً این افراد شغلی دارند که از آن کسب درآمد می‌ کنند ولی برای کارآفرین اجتماعی شدن، هدف مالی نداشته و سود حاصل از آن را در جهت گسترش همان کار یا بهبود بخشیدن به اوضاع کارمندان، مصرف می‌ کنند.

کارآفرینی

شاید با یک مثال مفهوم این نوع کارآفرینی ملموس‌ تر شود. فردی را در نظر بگیرید که کارخانه‌ ای تأسیس می‌ کند و همه افراد سابقه‌ دار که امکان یافتن شغل برای آن ها وجود ندارد را استخدام می‌ کند. با سود حاصل به زندگی آن ها رونق می‌ دهد و کارش را گسترش می‌ دهد تا تعداد افراد بیشتری مشغول به کار شوند. چنین فردی از ایجاد این شغل منفعتی نمی‌ برد و تنها این کار را برای کاهش رنج در طبقه محروم جامعه انجام می‌ دهد. یا افرادی که بازارچه‌ های خیریه از صنایع دستی و هنری آسایشگاه معلولین برپا می‌ کند. با انجام چنین کار هایی هم روحیه افراد آسیب‌ دیده اجتماعی بالا تر می‌ رود، هم از درد های اجتماعی کاسته شده و هم قدمی برای کسب درآمد چنین افرادی برداشته می‌ شود.

جمع‌ بندی کلی

اگر تصمیم دارید تبدیل به یک کارآفرین موفق شوید،‌ اول باید هدف خود را تعیین کنید. هدف شما بر اساس ایده‌ ای که در ذهن شما وجود دارد، شکل می‌ گیرد. اگر هدف شما کسب اسقلال مالی برای خودتان است، بهتر است از کارآفرینی مشاغل کوچک آغاز کنید.
در صورتی که ایده‌ های بزرگ با توجیهات علمی و اقتصادی قانع‌ کننده در ذهن دارید، تلاش کنید تا یک استارتاپ موفق پایه‌ گذاری کنید و یا تحت حمایت سازمان دیگر برای تحقق بخشیدن به اهداف خود کار کنید. اگر دغدغه اجتماعی دارید و نیاز مالی، دلیل شما برای کارآفرینی نیست، با داشتن یک ایده خوب و سرمایه مناسب می‌توانید به یک کارآفرین اجتماعی تبدیل شوید. در هر صورتی تلاش خود را انجام دهید و از موانع و مشکلات پیش روی خود خسته نشوید. به افرادی نگاه کنید که مسیر پیش روی شما را طی کرده و اکنون به موفقیت‌ های چشمگیری رسیده‌ اند. پس با اعتماد به نفس و شجاعت کار خود را آغاز کنید و برای رسیدن به هدف خود از هیچ تلاشی فرو گذار نکنید.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *